Murat F. Iyigun — SSRN · preprint 280914 · 47 pages
บทความนี้นำเสนอแบบจำลองการเติบโตโดยพิจารณาความอยู่รอดจากภายนอก และความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติส่งผลต่อผลตอบแทนของแรงงาน ในภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ที่ทรัพยากรธรรมชาติเริ่มอุดมสมบูรณ์มากขึ้นและสภาพอากาศค่อนข้างเอื้ออำนวยมากกว่า โอกาสรอดชีวิตก็สูงขึ้น อายุขัยที่สูงขึ้นกระตุ้นให้ผู้ปกครองทุ่มเททรัพยากรมากขึ้นเพื่อการบริโภคและความเพลิดเพลินในวัยชรา ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงลงทุนมากขึ้นในด้านปริมาณและคุณภาพของลูกหลาน การลงทุนด้านการศึกษาควบคู่ไปกับการเติบโตของประชากร ท้ายที่สุดจะก่อให้เกิดความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี เมื่อระดับของเทคโนโลยีดีขึ้นและอายุขัยก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย เศรษฐกิจที่ได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ก็เข้าสู่ระบอบการปกครองหลังยุคมัลธัสเซียน ซึ่งทั้งอัตราการเจริญพันธุ์และความสำเร็จทางการศึกษาเพิ่มขึ้น ในที่สุด ผลตอบแทนด้านการศึกษาที่เพิ่มขึ้นได้นำพาเศรษฐกิจดังกล่าวไปสู่การเปลี่ยนแปลงด้านประชากรศาสตร์ โดยที่อายุขัยยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และผู้ปกครองมีลูกน้อยลงแต่ได้รับการศึกษามากขึ้น ในภูมิภาคที่สภาพทางภูมิศาสตร์ส่งผลเสียมากกว่า การเปลี่ยนแปลงนี้จะไม่เกิดขึ้น และเศรษฐกิจยังคงติดอยู่ในระบอบการปกครองของมัลธัสเซียน การคำนึงถึงบทบาทของภูมิศาสตร์ในการพัฒนาจึงช่วยเชื่อมโยงการเปลี่ยนแปลงทางประชากรกับภูมิศาสตร์ และแสดงให้เห็นว่าภูมิศาสตร์ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจส่วนใหญ่ทางอ้อมผ่านผลกระทบต่อการตัดสินใจของครัวเรือนและประชากรศาสตร์ นอกจากนี้ยังมีกรอบในการประเมินว่าเหตุใดภูมิศาสตร์จึงมีความสำคัญน้อยลงในปัจจุบัน
มีการถกเถียงกันเมื่อเร็วๆ นี้เกี่ยวกับบทบาทของภูมิศาสตร์กับบทบาทของสถาบันในความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ การถกเถียงนี้มุ่งเน้นไปที่ภูมิศาสตร์หรือสถาบันที่ทำให้เกิดความแตกต่างข้ามประเทศในด้านความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ และมีหลักฐานจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ทำให้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับผลกระทบทางตรงทางภูมิศาสตร์¹ อย่างไรก็ตาม การค้นพบส่วนใหญ่ในปัจจุบันสอดคล้องกับมุมมองที่ว่าลักษณะทางภูมิศาสตร์มีความสำคัญต่อการเกิดขึ้นของการเกษตรและการพัฒนาในช่วงแรกๆ ดังนั้นบทความนี้จึงนำเสนอทฤษฎีการเติบโตทางเศรษฐกิจแบบครบวงจรที่มุ่งเน้นไปที่ภูมิศาสตร์ในระยะยาว การทำเช่นนี้จะเชื่อมโยงการพัฒนาในช่วงแรกและการเปลี่ยนแปลงทางประชากรศาสตร์เข้ากับภูมิศาสตร์ และแสดงให้เห็นว่าผลกระทบหลักนั้นเกิดขึ้นทางอ้อมผ่านผลกระทบของภูมิศาสตร์ต่อการตัดสินใจทางเศรษฐกิจของครัวเรือนและข้อมูลประชากร กรอบการทำงานที่นำเสนอยังให้การประเมินว่าเหตุใดภูมิศาสตร์จึงมีความสำคัญน้อยลงในปัจจุบัน
ศตวรรษที่ 20 มีการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าประหลาดใจในมาตรฐานการครองชีพในซีกโลกตะวันตก การประมาณการแบบอนุรักษ์นิยมแสดงให้เห็นว่า รายได้เฉลี่ยในสหรัฐอเมริกาเพิ่มขึ้นสิบเท่าในช่วง 125 ปีที่ผ่านมา ความสำเร็จทางการศึกษาที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก อายุขัยที่ดีขึ้น และการลดลงอย่างมีนัยสำคัญของภาวะเจริญพันธุ์และอัตราการเสียชีวิต ยังเป็นลักษณะเด่นของการสะสมความมั่งคั่งอย่างรวดเร็วใน “ประเทศอุตสาหกรรม”
ข้อเท็จจริงสองประการทำให้ความก้าวหน้านี้น่าทึ่งยิ่งขึ้น ประการแรก สภาพเศรษฐกิจทั่วโลกในปัจจุบันมีความแตกต่างกันอย่างมาก การประมาณการที่ได้รับการเผยแพร่อย่างแพร่หลายโดยธนาคารโลกแสดงให้เห็นว่า ผู้คนประมาณหนึ่งพันล้านคนยังคงดำรงชีวิตด้วยเงินน้อยกว่าหนึ่งดอลลาร์ต่อวัน² และรายได้ต่อหัวของประเทศอุตสาหกรรมที่ร่ำรวยนั้นอยู่ที่ประมาณ 25 เท่าของรายได้ของประเทศที่ยากจนในแถบแอฟริกาใต้สะฮาราในแอฟริกา ช่องว่างกว้างที่มีอยู่ในการกระจายรายได้ข้ามประเทศโดยส่วนใหญ่แล้วเป็นการแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจที่ยั่งยืนที่เกิดขึ้นในยุโรปและบางส่วนของสาขาในศตวรรษที่ผ่านมา ประการที่สอง การดำรงอยู่ของมนุษย์ส่วนใหญ่มีความหมายเหมือนกันกับความทุกข์ยาก แม้ว่าสังคมมนุษย์จะตั้งถิ่นฐานเพื่อสร้างเศรษฐกิจเกษตรกรรมแห่งแรกเมื่อประมาณ 10,000 ปีก่อนคริสตกาล สภาพความเป็นอยู่ก็ไม่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ
หน้า 1 จาก 47 — แปลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษกับ Nerusa